14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın sorgu ifadesinde doğrulanan ''...bayanın akli dengesinin yerinde olmadığını düşündük...'' şeklindeki kolluk beyanı, tanık Mustafa'nın 31.08.2014 tarihli ''... akli dengesinin yerinde olmadığını söyledim...'' yönündeki emniyet ifadesi, 26.11.2014 günlü ilk ifadesinin doğru olduğuna dair mahkeme anlatımı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında mağdurenin akıl hastası olduğunu bildiği anlaşılan sanık hakkında toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken sanık ile tanık Mustafa'nın sanığı suçtan kurtarmaya yönelik sonraki beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de; Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesi kapsamında hata nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi, Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.