14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığının kabul edilmesi karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde müsnet suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığından bahisle beraat hükmü kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.