17. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Mahkeme kararının 7 numaralı bendinde “Sanık hakkında hükmedilen “2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine kanunen yer olmadığı” ibaresinin bulunduğu, mahkemece takdir edilen sonuç cezanın 2 yıl 1 ay olduğu anlaşılmakla, hükme çelişki yaratılması,

2.T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.30/01/2014 tarihli teslim alma tutanağında, sanığın bahse konu cep telefonunu “Şahsın kendi rızasıyla vermiş olduğu” belirtildiğinden, sanığın aldığı malı saklama imkanı veya suça konu mal üzerinde başka bir tasarrufta bulunma imkanı da varken soruşturma aşamasında, kendi rızasıyla suça konu telefonu polislere teslim ederek müştekiye iadesini sağladığı olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyizi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2018 günü oy birliğiyle karar verildi.