11. Ceza Dairesi

Sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine 17.08.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanıkların üzerine atılı, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zaman aşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık ...'in temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmekle diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.