10. Ceza Dairesi

Failin, uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi ihraç etmesi durumunda, biri "Türkiye'de işlenen ihraç" diğeri ise "yabancı ülkede işlenen ithal" olmak üzere iki suç oluşur. Ancak TCK'nın 188. maddesinin 2. fıkrasındaki "uyuşturucu veya uyarıcı madde ihracı fiilinin diğer ülke açısından ithal olarak nitelendirilmesi dolayısıyla bu ülkede yapılan yargılama sonucunda hükmolunan cezanın infaz edilen kısmı, Türkiye'de uyuşturucu veya uyarıcı madde ihracı dolayısıyla yapılacak yargılama sonucunda hükmolunan cezadan mahsup edilir" hükmünden hareketle, aynı fiilden dolayı iki kez cezalandırmayı önlemek için "non bis in idem" kuralı benimsenmiş ve bu iki suç arasında "görünüşte içtima" olduğu kabul edilmiştir. "Görünüşte içtima" durumunda fail, sadece daha ağır sonuç doğuran suçtan, suçlardan birisi için cezalandırma koşulu gerçekleşmediğinde ise diğer suçtan dolayı cezalandırılır.

Somut olayda, 30.05.2007 tarihinde Türkiye'den çıkış yaptıktan sonra 02.06.2007 tarihinde, Almanya’ya gireceği sırada yönetimindeki TIR’ın çekicisinde şoför koltuğunun arkasında suç konusu 2334,94 gram eroin ile birlikte yakalanan sanık, Almanya yetkili makamlarınca alınan savunmalarında; bu maddeyi Türkiye'den getirdiğini ve İstanbul-Avcılar ilçesinde mola verdiği sırada orada bulunan bir kişiden İngiltere'ye götürmek üzere teslim aldığını söylemiştir.

Almanya Regensburg Bölge Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.12.2007 tarihinde kesinleşen 1 Kls 137 Js 93214/2007 dosya numaralı kararı ile sanığın "az olmayan miktarda uyuşturucu maddenin ülkeye sokulması" suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, 5237 sayılı TCK'nın 13. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yazılı suçlar dışında kalan "yabancı ülkede işlenen ithal" suçundan dolayı hakkında Almanya'da hüküm verilmiş olan sanığın bu suç nedeniyle Türkiye'de yargılanması mümkün değildir.

Belirtilen durumlara göre; suç konusu uyuşturucu maddeyi Türkiye'den ihraç ettiğine ilişkin hiçbir bilgi ve delil bulunmadığı halde, ihraç suçunu kendi beyanı ile ortaya çıkaran sanık hakkında, etkin pişmanlığı nedeniyle TCK'nın 192. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 4. fıkrası uyarınca "uyuşturucu veya uyarıcı madde ihraç etme" suçundan dolayı "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden "mahkûmiyet" hükmü kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, Dairemizin 08.11.2013 tarih ve 2012/20902 esas ve 2013/9862 karar sayılı ilamındaki bozma gerekçesinin geri alınarak yukarıda belirtilen gerekçe ile hükmün BOZULMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.