11. Ceza Dairesi

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.06.2011 gün 2011/9-88/116 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğünün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması ve tekerrüre esas alınan ilamın da hükümde açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt doğuracak biçimde sanığın adli sicil kaydında yer alan beş ayrı hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması,

2.Adli emanetin 2013/340 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından müsadere ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine "Adli emanetin 2013/340 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması, hükmün 6. fıkrasındaki "Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/387 esas, Aksaray 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/16 esas, İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/922 esas, İzmir 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/92 esas sayılı ilamları" ibarelerinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.