1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında maktul ...'ı tasarlayarak kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; tasarlayarak kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine dair Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/02/2014 gün, 2013/99 esas, 2014/83 karar sayılı hükmün o yer Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 24/05/2016 gün, 2015/4358 esas, 2016/2658 sayılı kararıyla sanığın eyleminin TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümde direnilmesine karar verildiği, Direnme kararının Ceza Genel Kurulunun 2018/1-362 esas, 2018/409 karar sayılı kararıyla usule ilişkin olarak bozulduğu, yerel mahkemenin ilk kararda yeniden direnme kararı verdiği ve kararın sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.