1. Ceza Dairesi

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında maktul ...’yi tasarlayarak öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/12/2018 gün ve 2018/2944 E. 2018/2769 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin delillerin mahkumiyete elverişli olmadığına, sanık hakkında TCK 62. maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 10/03/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.