10. Ceza Dairesi

Sanık ... ve müdafiine tefhim edilen hükmün, süresi içinde sanık müdafii tarafından 26.04.2017 tarihinde temyiz edilmesinden sonra, vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunan sanık müdafiinin 02.05.2017 tarihinde temyizden feragat ettiği, ancak yasal süre geçtikten sonra 12.03.2018 tarihinde sanığın, kararın bozulması isteğini içerir dilekçe verdiği anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin yaptığı temyiz isteğinden vazgeçmesi ve sanığın temyiz talebinin ise yasal süre içinde olmaması nedeniyle, sanık ... yönünden temyiz incelemesi,

Cumhuriyet savcısının temyizine hasren yapılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.5237 sayılı TCK’nın 19. maddesi gereğince, Türk Ceza Kanunu’na göre verilecek cezanın tespitinde, cezasının üst sınırı göz önünde bulundurulacak olan yabancı ülke kanunu belirlenirken, daha ağır ceza öngören Bolivya Kanunu’nun esas alınması yerine, daha az ceza öngören Gambiya Kanunu’nun esas alınması,

2.Kabule göre de; sanıklar için hükmedilecek cezanın, 5237 sayılı TCK’nın 19. maddesi gereğince, suçun işlendiği ülke kanununda eylem için öngörülen cezanın üst sınırından fazla olamayacağı gözetilerek Türk Ceza Kanunu gereğince belirlenecek temel cezaya,

TCK'nın 62. maddesinin de dahil olduğu yasal artırım ve indirimlerin uygulanması suretiyle tespit edilerek, bu şekilde belirlenen sonuç cezanın ilgili yabancı ülkenin kanunu göz önünde bulundurularak sınırlandırılması gerekirken;

TCK'nın 188/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada aynı Kanunun 188/4. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra, bu cezanın, (1) numaralı bozma gerekçesinde belirtildiği üzere, hatalı şekilde uygulama yapılarak Gambiya Kanunu’nda öngörülen cezanın üst sınırına indirilmesi, bu suretle belirlenen cezadan da TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılması ve adli para cezasına da hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, Yasaya aykırı,

Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ...ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.