15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında; sanığın yedi günlük yasal süresi geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosu gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ...’in oğlu olan diğer katılan ...’ı evlendirmek vaadiyle katılan ...'i arayarak uygun bir gelin adayı bulduğunu ancak 10.000 TL başlık parası karşılığında gelin adayı ile kendilerini görüştürebileceğini söylediği, katılan ...'in kabul etmesi üzerine sanık ile açık kimlik bilgilerine ulaşılamayan ... isimli kadın ve kendilerini ...'nın dayısı ile yengesi olarak tanıtan iki şahsın ...'ya gelerek katılanların evinde bir gece kaldıkları, daha sonra sanığın katılanlardan 10.000 TL para alarak ...'nın dayısı ve yengesi olarak kendilerini tanıtan şahıslar ile birlikte ...'dan ayrıldığı, yaklaşık bir hafta sonra evlilik hazırlıkları kapsamında katılanların 10.000 TL değerinde altın alarak ... isimli kadına verdikleri, ...'nın ...'da alışveriş yaptıkları sırada katılan ...'ın bir süreliğine yanından ayrılmasını fırsat bilerek kaçtığı ve kendisine bir daha ulaşılamadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanakları, TİB yazı cevabı ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ve lehe olan hükümler uygulanmayarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.