13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtar veya başka bir alet kullanarak kilit açmak suretiyle iş yerinin kapısını açtığına dair herhangi bir delil bulunmaması karşısında eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden, suça konu tekstil artığı diye tabir edilen malzemenin katılana iadesine sanığın her hangi bir katkısının bulunmadığının anlaşılması karşısında hakkında 168. madde tatbik edilmek suretiyle eksik ceza tayini hususu karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 2 yıl 1 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini edilmiş ise de; atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında hüküm kurulurken suç adının işyeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.