7. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığın atılı suçtan ceza hükmü içermeyen 5015 sayılı Yasanın 5/1 maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmış olması karşısında;

CMK'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, aynı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1.Gün adli para cezasının uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2.Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezası için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapılmaksızın sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

3.Dava konusu kaçak eşyanın 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

4.Dava konusu eşyanın değeri ile müsaderesine karar verilen nakil vasıtasının değeri göz önüne alındığında, müsaderesinin 5237 sayılı TCK'nun 54/3. maddesi kapsamında hakkaniyete de aykırı olacağı gözetilerek nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürülükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.