12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında olay günü saat 05:15 sıralarında 135 promil alkollü halde otomobili ile seyir halindeyken olay mahalli kavşağa geldiğinde hızını alamayıp dönel kavşaktaki bordür taşlarına çarpıp sağ tarafta bulunan su kanalına düşmesi neticesinde araç içerisinde yolcu olarak bulunan ..., ... ve ...’ın yaralanmasına sebebiyet verdiğinden bahisle taksirle yaralama suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece tarafların kovuşturma aşamasında uzlaştıklarından bahisle taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verildiği olayda; Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki gün para miktarı orantılı olmadığınan bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, suçun unsurlarının oluşmadığına, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.