15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan mahkumiyete ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, postanede arkadaşına 5.000 TL para yatırmak isteyen katılana havale kağıdını doldurması için yardımda bulunduğu, hareketleri ile katılanda güven uyandırdığı, para havalesi için katılanın kimliğinin veya kimlik numarasının gerekmesi nedeniyle konakladığı otele gitmesi gerekince sanığın "sen git ben bekliyorum" demesi üzerine katılanın güvenerek parayı gişe memuresine bırakıp kaldığı otele gittiği, görevli memurun başka işlem almak için parayı sanığa teslim ettiği, parayı alan sanığın postaneden ayrıldığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık ikrarı, CD çözümleme ve teşhis tutanağı ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın gerekçesiz temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.