15. Ceza Dairesi

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’un kendisini ... olarak tanıtarak katılanı telefonla arayıp kendisine ait traktörü satmak istediğini söylediği, katılanın traktör alım satım işi ve komisyonculuğu yapması nedeniyle sanığın teklifini kabul ederek, traktörün satın alınması konusunda anlaştıkları, sanığın traktörü gönderebilmek amacıyla kapora istemesi üzerine, katılanın 2.000,00 TL parayı sanığın belirttiği ve oğlu ...’ye ait olan hesaba EFT ile gönderdiği, ancak sanığın bundan sonraki aşamada katılanın telefonlarına cevap vermediği gibi, traktörü de teslim etmediği ve sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı, banka dekontu, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübut bulmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.