(Kapatılan) 17. Ceza Dairesi

(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/14790 E.  ,  2020/7392 K.

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, sanık müdafiinin yüzüne açıklanan 16.04.2015 tarihli kararı temyiz ettiği, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu açısından itiraz olarak değerlendirlerek Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2015 tarih ve 2015/996 Değişik İş numaralı kararıyla yapılan incelemesi sonucu itirazın reddedildiği anlaşıldığından hırsızlık ve mala zarar verme suçlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede; I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan savunmasında, dükkana saat 05.00 sıraları girdiğini, savunmasında ise saat 06.00 gibi girdiğini beyan etmesi, tanık sıfatıyla beyanı alınan ...’ın ise saat 08.03.2015 tarihinde saat 21.30 gibi, müştekinin dükkan kapısının açık olduğunu, kapıda da sanığı gördüğünü, kovuşturma aşamasında ise dükkanın yakınlarında sanığı gördüğünü, sanığın dükkanın kapısını açmış ve dükkan ışıklarını yakmış olduğunu beyan etmesi karşısında, tanığın sanığı gördüğünde hırsızlık yaptığına ilişkin bilgisi görgüsü olup olmadığı sorularak ve sanığın suçu işlediğine ilişkin beyanları arasındaki farklılık giderilerek sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekliliği,

2.Sanığın üst aramasında muhafaza altına alınan 150,00 TL paranın dosya incelenmesinde emanete alındığının anlaşılması karşısında, bu paranın sanığın suça konu eşyayı satması sonrası alınan para olduğunun anlaşılması karşısında, bu paranın müştekiye teslim edilip edilmeyeceği hususu değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1-4 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.