17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ... ve ... ile davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -KARAR-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu ...'ye ait araca, bir kısım davalıların murisinin sürücüsü ve davalı ...'nın maliki olduğu aracın çarpması sonucu aracın hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısı ...'ye toplam 36.377,50 TL tazminat ödemek durumunda kaldığını, davalının aracının hem zorunlu hem ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olan Axa Sigorta A.Ş.'den poliçe limitleri olan 25.000 TL'nin tamamını aldıklarını ileri sürerek bakiye 11.377,50 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., kazada kusurun aracı kiraladığı müteveffa ... 'de olduğunu, bu nedenle sorumluluğunun bulunmadığını, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, terekenin borca batık olduğunu ve mirasın hükmen reddi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 11.377,50 TL tazminatın ödeme tarihi olan 18.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... ve ... ile davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar ..., ... ve ...'ün tüm, davalı ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava, sigortalısına ödeme yapan davacı ... şirketinin, ödediği hasar bedelinin davalılardan rücuen tazmini isteminden ibarettir.

Kazaya neden olan davalı aracı hususi otomobil olup, mahkemece yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reeskont faizine hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.