3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Katılan sanık ... müdafiin 31.03.2016 tarihli süre tutum dilekçesi ile gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinden müvekkili hakkında sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile, sanık ... hakkında müvekkiline karşı hakaret eyleminden verilen beraat kararını temyiz ettiği belirlenmekle yapılan incelemede;

1.Sanık ... hakkında katılan sanık Yılmaza karşı hakaret suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre katılan sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2.Katılan sanık ... hakkında, sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddelerine göre belirlenen "1 yıl 9 ay 18 gün" hapis cezasının TCK'nin 29/1. maddesine göre (1/4) oranında indirilmesi sırasında "1 yıl 4 ay 6 gün" hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak "1 yıl 6 ay" hapis cezasına hükmedilmesi, devamla TCK'nin 62. maddesine göre de sonuç olarak "1 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası yerine "1 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesi ile ilgili kısmındaki "1 yıl 6 ay" ibaresinin "1 yıl 4 ay 6 gün", TCK'nin 62. maddesi ile ilgili kısımdaki "1 yıl 3 ay" ibaresinin "1 yıl 1 ay 15 gün" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.