14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurla cinsel ilişkiye girilmediği yönündeki savunma, sanığın zorla anal yoldan ilişkiye girdiğini iddia eden mağdurun Aile Mahkemesinde sanıkla eşi arasında görülen boşanma davasında tanık sıfatıyla alınan ifadesinde kendisini pasif ilişkiye zorlayan sanığı engellediğini belirtmesi, Eyüp Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.10.2010 tarihli raporda mağdurda fiili livata bulgusuna rastlanılmadığının bildirilip, anılan rapora esas olay öyküsünde mağdurun kendisiyle cinsel ilişkiye girmeye çalışan sanığa izin vermediğini beyan etmesi, taraflar arasında yapılıp dosyaya giren MSN görüşmelerinde sanığın fiili livatada bulunduğuna dair açıklık bulunmaması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle on yedi yaşındaki mağdura hukuken geçerli rızası dahilinde gerçekleştirdiği öpme ve cinsel organını sürtme şeklindeki eylemlerinin ise suç teşkil etmediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.