8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne ve karşı davaların reddine karar verilmiş olup hükmün davacı-karşı davalı vekili ve davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R

Davacı-karşı davalı vekili; davalı-karşı davacı tarafından komşu parsele yapılan binanın kendi parseline tecavüzlü olduğu, kapı ve pencerelerin kendi parseline baktığından bahisle el atmanın önlenmesi, yıkım ve komşuluk hukukundan kaynaklı istemlerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili; binanın imar işlemi sonucu taşkın hale geldiğini, geçit hakkı tesis edilmesini eğer bu istem kabul edilemezse temliken tescile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.. Mahkemece asıl davadaki el atmanın önlenmesi ve yıkım istemlerinin kabulüne, komşuluk hukukundan kaynaklı istemlerin reddine; karşı davadaki istemlerin tümü ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Asıl dava; el atmanın önlenmesi, yıkım ve komuşuluk hukukundan kaynaklı istemlere; karşı dava ise geçit hakkı tesisi eğer olmazsa temliken tescil istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm, davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı-karşı davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; AAÜT'nin 13/2 maddesine göre ''... hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.''

Açıklanan bu ilke ışığında somut olaya gelince; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda asıl davada komşuluk hukukundan kaynaklı istemlerde yıkım ve tadilat değeri 900 TL belirlenmesine ve mahkemece de komşuluk hukukundan kaynaklı istemlerin reddine karar verilmiş olmasına göre; az yukarıda açıklanan ilke gereğince asıl davada reddedilen miktar üzerinden davalı-karşı davacı vekiline AAÜT gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru ise de hükmedilen miktar, reddedilen 900 TL'yi geçmeyeceğinden, yazılı şekilde 1800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.