15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sanığı siğortacılık işiyle uğraşmasından dolayı önceden tanıdığı, sanığa bir miktar para vererek borsada yatırım yapmasını istediği, sanığın da katılanın parasını borsada değerlendirerek kazancı ile birlikte katılana iade ettiği, daha sonra katılanın yeniden sanığa 100.000 TL parayı borsada değerlendirmesi için bankadan havale ettiği ancak sanığın bu defa katılana ait parayı iade etmeyip uhdesinde tuttuğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ile sanığın önceden tanıştıkları, katılanın sanığa borsada değerlendirmesi için daha önceden de 4.000 TL para gönderdiği, sanığın katılan tarafından kendisine gönderilen bu parayı 4.600 TL olarak kazancı ile birlikte katılana geri iade ettiği, böylece katılanın güvenini sağladığı, bu defa katılanın sanığa tekrar borsada değerlendirmesi için yeniden 100.000 TL para havale ettiği ancak sanığın katılanın kendisine gönderdiği bu parayı iade etmeyerek katılanı oyaladığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında kalan TCK 155/1 maddesinde yer alan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, mahkumiyeti yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde sanığın beraatine hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.