17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü; -K A R A R-

Davacılar vekili, davacılardan ...'in eşi, diğerlerinin babası olan yaya ...'in, davalıların maliki ve trafik sigorta şirketi olduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacılar için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatını davalılardan müteselsilen, her müvekkili için ayrı ayrı 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı malikten alınarak tahsilini talep etmiştir.

Davalılar süresinde zamanaşımı definde bulunmuşlar, davalı ... aynı zamanda davacı tarafın Karayolları Trafik Kanunu 111. maddeye göre de davanın süresinde açılmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının ...'nun maddi tazminat davasının kısmen kabulü, kısmen reddi ile 9.985,12 TL'nin davalılardan ...'dan kaza tarihi olan 16/06/2006 tarihinden davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; davacıların manevi tazminat talebinin kabulü ile her bir davacı yönüyle 2.000,00'er TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 16/06/2006 tarihinden itibaren geçerli yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.6100 Sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL’ye çıkarılmıştır. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. İhtiyari dava arkadaşı olan davacıların her biri için hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyize konu edilen karar, anılan Yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalı ... yönünden miktarı itibariyle ayrı ayrı kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, AAÜT'nin 13.maddesine göre hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceğine göre, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ...Ş. vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.