10. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı fer’i müdahil vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer’i müdahil Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. I-İSTEM

Davacılar vekili, davacıların murisi ...’ın 05.10.2012 – 05.02.2013 ve 14.04.2014 – 16.10.2014 tarihleri arasında davalı dernekte çalışma rağmen bu çalışmaların kuruma bildirilmediği gerekçesiyle hizmet tespiti talep etmiştir.

II- CEVAP Fer’i müdahil Kurum vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI

Davacının murisi ...’ın, davalı dernekte 05.10.2012-04.02.2013 tarihleri arasında 122 gün ve 14.04.2014-15.10.2014 tarihleri arasında 180 gün hizmet akdine istinaden asgari ücret ile çalıştığı bu çalışmasının davalı SGK’na bildirilmediği gerekçesiyle; ”... TC Kimlik nolu ... ss numaralı ...’ın, ... Cad. No.37/2-A ... /... adresinde bulunan ... sicil numaralı davalı Professional Bilardo Spor İhtisas Kulübü Derneğine ait bilardo eğitimi işi işyerinde 05.10.2012-04.02.2013 tarihleri arasında 122 gün ve 14.04.2014-10.09.2014 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile çalıştığının tespitine” karar verilmiştir.

“...

3.İş Mahkemesi'nin 09.09.2019 tarih, 2017/656 Esas ve 2019/360 Karar sayılı kararına yönelik fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir. TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ Fer’i müdahil vekili, deliller yeterince tarrtışılmadan eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Yine aynı Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasına göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Somut olayda mahkemece verilen kararın gerekçesinde “Davacının murisi ...’ın, davalı dernekte 05.10.2012-04.02.2013 tarihleri arasında 122 gün ve 14.04.2014-15.10.2014 tarihleri arasında 180 gün hizmet akdine istinaden asgari ücret ile çalıştığı bu çalışmasının davalı SGK’na bildirilmediği” yazılı olmasına rağmen hüküm fıkrasında“ 05.10.2012-04.02.2013 tarihleri arasında 122 gün ve 14.04.2014-10.09.2014 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile çalıştığının tespitine” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerden olan yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı olarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, fer’i müdahil Kurum bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.