7. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen makaronlar yönünden; 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunduğu, ele geçen sigaralar yönünden Tarım ve Orman Bakanlığının temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede; Suç tarihi ve ele geçen makaronların niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresinin 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b/1. maddesi uyarınca davadan haberdar edilip duruşma günü bildirilmeden, yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1.11.03.2012 tarihli olay yönünden suç tarihi ve ele geçen eşyaların niteliğine göre sanığın eyleminin kaçak sigara yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi, makaronlar yönünden ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında kaldığı cihetle sanık hakkında bu maddelerden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Suç tarihi ve ele geçen eşyaların niteliğine göre sanığın eyleminin kaçak sigara yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi, makaronlar yönünden ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmekte ise de; dava konusu kaçak sigaraya ilişkin eylemin suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı, böylece TCK'nun 44.maddesi gereği, "İşlediği fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi bunlardan en ağır olan cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır." hükmü gereği ağır olan cezayı gerektiren 5607 sayılı Yasanın 3/18.maddesi gereğince cezalandırılacağı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla aynı Yasanın 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3.İncelemeye konu Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/321 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 11/03/2012, iddianame düzenleme tarihinin 12/04/2012; Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizin 20/10/2014 tarih ve 2013/20808 Esas, 2014/17011 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşen dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 22/03/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 06/04/2012 olduğu; Dairemizin 20/06/2016 tarih ve 2014/26874 Esas, 2016/8519 Karar sayılı ilamıyla "her iki dosyadaki suç tarihleri ve eylemler karşılaştırılıp, hukuki kesinti bulunup bulunmadığının tespiti ile eylemin TCK'nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği cihetle, yerel mahkemece bozmaya uyularak kesinleşen dosya yönünden "sanık aleyhine hüküm doğuracağı" şeklinde gerekçe ile zincirleme suç hükümleri uygulanmadan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi direnme niteliğinde olmayıp eylemli uyma niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yerel mahkemece sanık hakkında teselsüle esas olan Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/304 Esas, 2012/471 Karar sayılı dosyası zincirleme suç kapsamında değerlendirilmeden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş ise de, Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; asıl dosya ile yukarıda anılan dosyadaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, aynı suç işleme kararıyla hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işleyen sanık hakkında temel ceza belirlendikten ve TCK'nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra kesinleşen dosyadan aldığı cezanın mahsubuna karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

4.Dava konusu kaçak eşyalar hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5.Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ( Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) vekili, suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.