6. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1.)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik yapılan incelemede:

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2.)Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik yapılan incelemede: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, beraatine karar verilmesi gerektiğini, suçun teşebbüs aşamasında kaldığını, verilen cezanın miktarının yüksek olduğunu, sanığın pişmanlığının ve iyiniyetinin göz önünde bulundurulması gerektiğini belirtmiş, sanık ... ise temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, samimi bir şekilde suçunu ikrar ettiğini, zararı da karşılamak istediğini ancak müştekibin kabul etmediğini, lehine olan hükümlerin uygulanmadığını ifade etmiş, bahse konu dilekçelerde belirtilen temyiz sebeplerine yönelik olarak yapılan incelemede;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...’e zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e, h maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine, 05/07/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.