8. Ceza Dairesi

Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanıkların TCK.nın 267/2. maddesi kapsamında hangi maddi eser ve delilleri uydurarak iftira suçunu işlediği, denetime olanak verecek biçimde gösterilip tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle ilgili madde gereğince sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2.Tek bir fiil ile birden fazla mağdura yönelik iftira suçunu işlediği anlaşılan sanıkların cezasında, zincirleme suç hükümlerine göre TCK.nın 43/2. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 267/1. maddesi üzerinden belirlenen temel cezadan TCK.nın 267/2. maddesi gereği yarı oranda arttırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu hapis cezasının "1 yıl 15 ay" yerine "2 yıl 3 ay" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

4.Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık ... (...) ... hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması, Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.