12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, gündüz vakti sanığın idaresindeki çalıştığı şirkete ait otobüs ile, meskun mahal içinde akaryakıt istasyonu çıkışından bölünmüş yolun ters istikametine geçmek için trafik akışının ters istikametinde kavşağa doğru seyrini sürdürdüğü sırada, kavşak başına geldiğinde araçlara kırmızı ışık yandığı için geçme yasağı olmayan yerden, yolun karşısına geçmek isteyen katılana kaplama üzerinde çarparak nitelikte yaraladığı olayda, bilinçli taksirin uygulanma koşullarının oluştuğunun ve olayın oluş şekli, sanığın asli ve tam kusurlu oluşu ve mağdurda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, temel ceza tayininde asgari hadden ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 2. fıkrasında yer alan birden fazla nitelikli halin birleşmesi halinde 2. fıkra uyarınca cezanın yarı oranında arttırılması gerektiğinden sanığın 89/2-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında ek savunma hakkı verilmeyerek 89/2-b,e maddesince cezalandırılması sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, eksik inceleme yapıldığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.