7. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece sanık hakkında kurulan 09.01.2020 tarihli ve 2014/543 Esas, 2020/54 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin ilamın 03.03.2021 tarihinde kesinleştiği, ancak kesinleşme tarihinden önce dosyanın re'sen ele alınıp uyarlamaya konu 07.08.2020 tarihli ek karar verildiği anlaşılmış ise de, usulüne uygun kesinleştirme işlemi yapılmadan dosya üzerinde inceleme sonucu kurulan 07.08.2020 tarihli "ek kararın" hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin 02.09.2020 tarihli temyiz istemine yönelik yapılan incelemede; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin Yargıtay incelemesinden geçmeyen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra verilmiş olan 09/01/2019 tarihli asıl hüküm ile 27.08.2020 tarihli ek kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere incelenmeksizin İADESİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.