11. Ceza Dairesi

Katılanın, ikinci el eşya satan bir internet sitesine sanığın koyduğu satılık cep telefonu ilanını görüp, bahse konu internet sitesi üzerinden sanığa ulaştığı, tarafların cep telefonu satımı konusunda anlaşmaları üzerine, katılanın sanığın vermiş olduğu hesaba 250.TL parayı yatırdığı, bu paranın sanık tarafından çekildiği, sanığın cep telefonunu kargo ile göndereceğini söylemesine rağmen göndermediği, bu surette sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.06.2013 tarih ve 2013/15-239 esas, 2013/289 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın internet sitesine ilan vererek bu sistem üzerinden katılandan menfaat temin etmesine göre, bilişim sistemi olan internetin araç olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; eyleminin TCK’nin 158/1-f maddesindeki "bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek "basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık" suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.