9. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma ile bunu doğrular nitelikte tanık ...'in beyanları, hükme esas alınan tanıklar ... ve ... ile mağdurenin annesinin, olayla ilgili görgüye dayalı bilgileri bulunmayıp, mağdurenin beyanına istinaden ifade vermeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2022 tarihinde üyeler ... ile ...'ün karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Olayın oluşumunda ve kabulünde, Sayın Çoğunluk ile aramızda ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece verilen 24.02.2015 tarihli mahkumiyet hükmünün Dairemizin 23.02.2016 gün ve 2015/4591 Esas, 2016/1674 Karar sayılı ilamıyla, sair temyiz itirazları reddedilerek 5237 sayılı TCK’nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunun suç tarihinden sonra 28.06.2014 günü yürürlüğe girmesi nedeniyle lehe Kanun karşılaştırması yapılarak varılacak sonuca göre mahkumiyet kararı verilmesi için bozulmasının ardından bozma kararına uyan mahkeme tarafından 17.01.2017 tarihinde verilen beraat hükmünün temyizinde Dairemizin 18.10.2018 gün ve 2017/6668 Esas, 2018/6136 Karar sayılı ilamı ile temyiz itirazlarının kabulüyle mağdure ile tanıklar ..., ... ve mağdurenin annesi Yasemin’in aşamalardaki beyanları ile tüm dosya içeriğine göre sanığın, olay tarihinde yanında çalışan mağdurenin arkasından sarılıp boynu ile omzunu öptüğünün anlaşılması karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasının ardından, mahkemenin bozma kararına uyarak sanığın mahkumiyetine karar verdiği, gerekçesinin maddi gerçekliğe uygun olduğu bu haliyle sanığın atılı suçtan mahkumiyeti gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun mahkumiyete yönelik kararın bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz.