20. Hukuk Dairesi

Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacının "... ...+ŞEKİL" ibareli başvuru markası ile redde mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 8 ve 21. sınıf malların satışına özgü 35/5. sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden, 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında, ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira dava konusu başvuruda da itiraza mesnet markalardaki gibi "..." ibaresinin asıl unsur olduğu, başvuruda yer alan "..." ibaresinin başvuruya herhangi bir ayırt edicilik katmadığı gibi "..." unsurunun içerdiği renk ve figür unsurlarının, dikkati "..." ibresinde yoğunlaştırdığı, uyuşmazlık konusu 8 ve 21. sınıf malların satışına özgü 35/5. Sınıf mağazacılık hizmetlerinin, itiraza mesnet markaların kapsamında yer alan 8. ve 21. Sınıf emtia ile benzer bulunduğu, ayrıca mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davacı vekilince sunulan dava dilekçesinin deliller kısmının 3. bölümünde müvekkili yararına kazanılmış hak yarattığı belirtilen tüm markalarının, iş bu dava konusu başvuru yönünden davacı yararına kazanılmış hak sağlayıp sağlamadığının, emtia dökümü yapılmak suretiyle ayrıntılı şekilde incelendiği, hem davacının bir kısım önceki tarihli markalarının kapsamında başvuru konusu mal ve hizmetlerin aynen yer almaması, hem de kullanım şartının ispat edilememesi nedeniyle davacının önceki markalarının, işbu dava konusu başvuru yönünden kazanılmış hak yaratmayacağı, aynı taraflar arasında görülen benzer uyuşmazlıklarda verilen ve gerek davacının reddedilen tüm mal ve hizmetleri yönünden taraf markalarının benzer olduğuna, gerekse davacının önceki tarihli tescilli markalarının, dava konusu başvurular yönünden kazanılmış hak teşkil etmeyeceğine dair, Dairemizce bir kısmı sadece bu hususun tespiti amacıyla duruşma açılarak inceleme yapılmış kararları onayan Yargıtay 11. H.D.'nin emsal ilamlarının da aynı yönde olduğu (Yargıtay 11. H.D.'nin 03.12.2020 tarih ve 2020/964 E.- 5677 K., 25.11.2020 tarih ve 2020/1017 E.- 5418 K., 01.03.2021 tarih ve 2020/1729 E.- 2021/1836 K., 09.02.2021 tarih ve 2020/1420 E.- 2021/1033 K.) anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Alınması gereken 80,70 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafça istinaf başvurusunda yatırılan 54,40 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 26,30 TL'nin davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 29/04/2022 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 20/05/2022