2. Hukuk Dairesi

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ                             :Salihli 2. A.H.                 TARİHİ                                       :23.12.2005                  NUMARASI                                :589 - 752                              TEMYİZ EDEN                           :Davalı      Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17)  1-Dava mirasta iade, olmaması halinde tenkise karar verilmesi isteğini kapsamaktadır.

Mirasta iadenin amacı kanuni mirasçıların , mirasbırakanın sağlararası kazandırmaları sonucu bozulan eşitliği tekrar yerine getirmektir. 743 Sayılı Medeni Kanunun 603/1. maddesi kanuni mirasçıların miras hisselerine mahsuben miras bırakanın sağlığında almış oldukları bütün teberruları terekeye iade ile mükellef olduğunu öngörmüştür. Davanın konusunu oluşturan taşınmazın 2/8 payı mirasbırakan B.’ye , 3/8 payının davacı E.’e, 3/8 payının ise davalıya ait iken davacı ile mirasbırakan B.’nin bu toplam 5/8 payı 21.11.1969 tarihinde davalıya bağışladıkları anlaşılmaktadır.

Mirasbırakanın  bu tasarrufu 743 Sayılı Yasanın 603/2 maddesi anlamında cihaz, tesis, borçtan kurtulma ve benzeri bir tasarruf amacı ile yapılmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmaz bir evdir. Davacı ve mirasbırakan bu evdeki paylarını davalıya bağışlamışlardır. Diğer bir ifade ile bu bağış 603/1 maddesi anlamında bir tasarruftur. Bu tasarrufun iadeye tabi tutulabilmesi için , miras payına mahsuben verildiğini isbat etme yükü davacıya aittir. Davacı bu kazandırmaları davalıya miras payına mahsuben verildiğini kanıtlayamamıştır. Bu durumda davalıya yapılan bağış yönünden iadeye karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

2.Dava kademeli açılmıştır. Mirasta iade yanında tenkisde istenilmiştir. Davanın tenkis hükümleri çerçevesinde değerlendirilip olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesinin düşünülmemesi isabetsizdir.