2. Ceza Dairesi

Sanık ...’nun hükmü 03/12/2015 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 25/12/2015 tarihli ek karar ile mala zarar verme suçundan verilen adli para cezasının kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddedildiği, ek kararın 06/01/2016 tarihinde doğrudan sanık ...’nun MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ yapıldığı ve bu tebliğ işleminin geçersiz olduğu gibi, dosya içerisinde yer alan evraka göre sanığın tebliğ tarihinde askerde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...’ya ek kararın usulüne uygun şekilde (cezaevinde olması halinde okunup anlatılmak suretiyle bizzat cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.