3. Ceza Dairesi

Hüküm : 3713 sayılı TMK’nın 7/2, 7/2-2. cümlesi, 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 62/1, 63, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında temel ceza tayin edilirken; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü,

TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle TCK’nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak; hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun alt sınırdan makul düzeyde uzaklaşarak bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayin edilmesi,

2.Suç tarihi 24.10.2015 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 07.01.2016 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.