6. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün öncelikle son bildirdiği adrese tebliğe çıkarılıp iade olması halinde Mernis adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesi gerekirken sanığın son bildiği adrese Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapıldığı anlaşılmakla tebligatın usûlsüz olduğu, şu hâlde sanığın öğrenme ile yaptığı 11.10.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/07/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.