2. Hukuk Dairesi

KARŞI OY Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde; “….1.1.2002 tarihinden bu yana taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi geçerli bulunduğundan rejimin tasfiyesine, kazanımlardaki katılım payı alacağı” istenmiştir. Davacı vekili tarafından verilen 15.5.2006 günlü dilekçe ile dava konusuna açıklık getirilmiştir; “…Bizim talebimiz çok açık ve nettir. Biz tarafların evlilik süresince elde ettikleri malların bedelinden payımıza düşen bedeli talep etmekteyiz.” Davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde de istek konusu tekrar açıklanmıştır; “……tarafların evlilik birliği içinde edindiği malvarlığından dolayı katılım alacağı istenmektedir.” Yerel mahkeme tarafından istek “katılma alacağı” olarak nitelendirildiği halde değerli çoğunluk tarafından istek “değer artış payı alacağı” olarak değerlendirilmiştir. Bilindiği üzere “değer artış payı alacağı” isteminde eşlerden biri diğerine ait “bir malın” edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuşsa, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur ve bu alacak o malın tasfiye sırasındaki değerine göre hesaplanır; bir değer kaybı söz konusu olduğunda katkının başlangıçtaki değeri esas alınır. (TMK m. 227) Oysa “katılma alacağı” istemi farklıdır. Bilindiği üzere artık değer, eklenmeden ve denkleştirmeden elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere her eşin edinilmiş mallarının toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan miktardır. (TMK m. 231 f. I) Her eş veya mirasçıları, diğer eşe ait artık değerin yarısı üzerinde hak sahibi olurlar.(TMK m. 236 f. I) Davacı vekilinin istemi TMK m. 231 f. I ve TMK m. 236 f. I hükmüne dayalı “katılma alacağı” niteliğindedir. Yerel mahkeme tarafından delillerin bu çerçevede değerlendirilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bu sebeplerle değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.