2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadının evden ayrılmasından sonra barışma girişiminde bulunduğu, bu durumda tanık beyanlarında geçen olaylardan dolayı davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadını hoşgördüğünün kabulü gerektiği, hoşgörülen olaylardan dolayı artık davalı-davacı kadının kusurlu görülemeyeceği, dosya içindeki tüm bilgi ve belgelerden davacı-davalı kocanın eşine hakaret ettiği, eşini ve çocuklarını müşterek haneden kovduğu, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.