2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, davacı lehine hükmedilen nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedebilmek için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması yanında; boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarını zedelemiş olması da gereklidir (TMK.md.174/2). Mahkemenin boşanma sebebi olarak kabul ettiği olaylar, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gibi; dosyada kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilebilecek kocadan kaynaklanan başkaca maddi bir hadisenin varlığını gösteren bir kanıt da bulunmamaktadır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmemiştir. Öyleyse, davacının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

2.Davacının yoksulluk nafakası talebinin bulunmadığı gözetilmeden, istek dışına çıkılarak yoksulluk nafakasına hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırıdır (6100 s. HMK.md.26/1).

3.Dava, 28.03.2011 tarihinde açılmıştır. Davalının davadan önce 24.02.2011 tarihinde "er" olarak askerlik görevine başladığı, askerlik görevi döneminde yükümlülüklerini karşılayacak bir gelir ve malvarlığına sahip bulunmadığı anlaşılmaktadır. Er olarak askerlik görevini yapanların askerlikleri süresince iaşesinin Devlet tarafından karşılandığı, bu durumda olanların askerlik hizmeti süresince nafaka ile sorumlu tutulamayacağı (Yargıtay'ın 12.12.1966 tarihli 5/11 sayılı İBK.) gözetilmeden; davacı yararına dava tarihinden geçerli olacak şekilde tedbir nafakası takdir edilmesi de doğru bulunmamıştır.