2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve alacak davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara,  kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan son olayda davalı kocanın davacı kadına şiddet uygulayıp hakaret ettiğine dair tanık anlatımları, davacı ve yakınlarından duyuma dayalı ise de, kocanın işten döndüğünde doğrudan kahveye giderek davacı kadınla ilgilenmediği, yengesinin evliliğe müdahalesi ve davacı kadına sinkaflı küfürler etmesine sessiz kaldığı anlaşılmış bulunmasına göre, davalı kocanın kusur ve tazminatlara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Ziynetlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkeme kararında aynen iadesine, olmadığında bedellerinin ödenmesine hükmedilen ziynetlerin tek tek nitelikleri ve değerleri gösterilmemiştir. 6100  sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2). fıkrasında: hükmün sonuç kısmında  gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. Maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.