2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda; annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalan, eşine hakaret edip aşağılayan davalı-davacı kocanın yanında birlik görevlerini yerine getirmeyip eşini ortak konuttan kovarak, ortak konutun kilidini değiştiren davacı-davalı kadının da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklı olup bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın davasının da kabulü ile (TMK.md.166/1) boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davalı-davacı kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.