2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadın tarafından açılan boşanma davası ile davalı-davacı kocanın açtığı karşı boşanma davasının ve birleştirilen çocukla kişisel ilişki kurulmasına yönelik davanın yapılan yargılaması sonucu verilen hüküm; davalı-davacı koca tarafından her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 07.06.2012 tarihli ilamı ile "davalı-davacı koca, kadının boşanma davasına karşı usulünce harcını da yatırarak karşı dava açmış; karşı davasında boşanma kararı ile birlikte yararına manevi tazminata da hükmedilmesini istemiştir. Karşı dava, sadece manevi tazminata ilişkin olmayıp; asıl talep Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesidir. Karşı davada manevi tazminat, boşanma talebinin fer’i (eki) olarak istenmiştir. Durum böyleyken mahkemece davalı-davacı kocanın karşı boşanma davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir (HUMK. m. 74; HMK. m. 26) "gerekçesi ile karar bozulmuş, bozma sebebine göre davacı-davalı kadının kabul edilen boşanma davası ve fer’ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dairemizin bu bozma kararı ile ilk verilen hüküm tamamen ortadan kalkmıştır.  Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Temyiz incelemesinde, inceleme dışı bırakılan davacı-davalı kadının boşanma davası ve fer'i hükümler ve davalı-davacı kocanın reddedilen manevi tazminat talebine ilişkin hüküm kesinleşmediği halde  bu hususların kesinleştiği ve  Yargıtay denetiminden geçtiğinden  bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle  mahkemece yapılacak iş her iki dava ve fer'ileri hakkında yeniden ayrı ayrı hüküm kurmaktan ibarettir.