2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından manevi tazminat ve ziynet alacağı yönünden; davalı (koca) tarafından ise boşanma kararı, kadın lehine hükmedilen maddi tazmiant ve nafakalar ile ziynetler sebebiyle vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar davacının kişilik değerlerine saldırı niteliğindedir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi şartları davacı lehine gerçekleşmiştir. O halde, davacı yararına uygun miktarda manevi tazminat tayin ve takdiri gerekirken, bu husus nazara alınmadan isteğin reddi doğru olmamıştır.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4.Davacının ziynetlere ilişkin talebi reddedildiğine göre, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan hüküm tesisi doğru görülmemiştir.