6. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın “..suçu işlemediğine mağduru bulamadığı için parayı iade edemediği ve uzlaşmak istediğine” dair temyiz dilekçesinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288. ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında ...

30.Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2016 tarih, 2015/287 Esas, 2016/1104 Karar sayılı dolandırıcılık suçundan verilen 1 yıl hapis 80,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne karşı o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle sanık lehine istinaf talebinde bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince mahalli mahkeme hükmünün kaldırılarak nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve sanık lehine istinaf talebinde bulunulduğu da dikkate alınarak sonuç cezanın 1 yıl hapis 80 TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken hükümde 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası olarak gösterilip UYAP elektronik ortamında bu şekilde kayda alındığı, akabinde de dava dosyası içerisinde bulunan kısa karar ve gerekçeli kararda ise fiziki olarak “10 ay” yazısının üzerinin çizilerek “1 yıl” yazılmak ve paraflanmak suretiyle kararda düzeltme yapıldığının anlaşılması karşısında, her ne kadar dosya üzerinde fiziki olarak düzletme yapılmışsa da elektronik ortamda yer alan hükümde herhangi bir düzeltme yapılmadığı ve gerekçeli karar ile çelişki oluşturduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 38/A-5. maddesi gereğince UYAP’ta yer alan kararın geçerli olacağı dikkate alındığında, kararlar arasındaki çelişkinin infaz aşamasında tereddüte neden olacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı sanığın temyiz isteminde bulunduğu dikkate alındığında bölge adliye mahkeme kararında belirtilen “10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının” kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve 5271 sayılı CMK’nın 303/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm bölümüne “5271 sayılı CMK 307. maddesi göz önünde bulundurularak sonuç cezanın 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası olarak infazına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 10.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.