21. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Mahkememizde görülmekte olan Ticari Şirket (Tasfiyeye İlişkin) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 05/08/2022 tarihli genel kurul kararı ile tasfiyesine karar verilen ... Tic. Ltd. Şti.' nin tek ortağı ve tasfiye sürecinde münferiden imza yetkisine haiz tasfiye memuru olduğunu, ilgili şirketin tasfiye işlemleri eksik şekilde tamamlandığını, şirketin ticaret sicilden terkin edildiğini, ticaret sicilinden terkin edilen ilgili şirketin adına tescilli olan markaların tasfiye sürecine sokularak ilgili markaların üçüncü kişilere devrinin sağlanabilmesi için ilgili şirketin ek tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluk şirket tasfiye memurunda olduğunu, tasfiye memurları tarafından tasfiye prosedürünün eksik bırakılmış olması memurların sorumluluğnuda olduğunu, olağan tasfiye sürecinden kaynaklanan şirketin kurucusu ve tasfiye memuru olan tasfiye sürecinde açılan davaya rağmen şirketin sicilinden silinmesini talep eden tasfiye memurunun kusurundan dolayı ticaret sicili müdürlüğünnü sorumluluğunun bulunmadığını, bu nedenlerle müvekkili yönünden açılan davanın reddini talep etmiştir.

Dava, tasfiye sonucu kapanan şirketin, adına kayıtlı marka ile ilgili ek tasfiye amacıyla ihyası istemine ilişkindir. Ticaret sicil kaydı, Marka tescil belgeleri, davacının sunduğu belgeler dosyamız arasına alınmış ve incelenmiştir.

İncelenen belgelerden, ek tasfiye amacıyla ihyası istenen Tasfiye Halinde ... Ticaret Limited Şirketi' nin tasfiye sonucu sicilden terkin edildiği ancak şirket adına hala tescilli ve koruma hakkı devam eden, Türk Patent ve Marka kurumu nezdinde tescilli ... marka nolu ve ... marka nolu, kahve markasına ilişkin markanın bulunduğu ve 2020 yılından itibaren 10 yıl süreyle tescillendiği, dolayısıyla bu marka haklarının tasfiyesi yönünden şirketin ihyası gerektiği, davacının şirketin tek yetkilisi ve ortağı olduğu, talebin bu nedenle kabulüne ancak davanın açılmasına davacı sebebiyet verdiğinden yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar vermek gerektiği vicdani kanaat hasıl olmuş ve aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.