2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz talebinin reddine ilişkin 20.06.2013 tarihli ek karar yönünden,davacı tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 20.06.2013 tarihli ek kararı davalı vekiline 25.06.2013 tarihinde tebliğ olunmuş, davalı vekilince kanunda öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra 09.07.2013 tarihinde temyiz yoluna başvurulmuştur. Açıklanan sebeplerle davalı vekilinin yasal süreden sonra yapmış olduğu temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2.Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Mahkemece verilen 24.04.2007 tarihli karar davacı tarafından protokolün 2. ve 5. maddeleri, davalı tarafından ise protokolün 7. ve 8. maddeleri yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 25.12.2008 tarih 2007/18831 esas 2008/18014 karar sayılı ilamı ile taraflar arasında düzenlenen 20.04.2007 tarihli protokolün 2,5,7 ve 8. maddeleri hakkında olumlu yada olumsuz karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle bozulmuştur. Bu bakımdan hükmün temyiz edilmeyen yönleri temyiz süresinin sona erdiği tarihte kesinleşmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yapılan yargılamada temyizin şümulü dışında bırakılmak suretiyle kesinleşmiş olan kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın kesinleşen boşanma, velayet ve diğer hükümler yönünden hüküm kurulması doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).