8. Ceza Dairesi

TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun soruşturmaya başlanmadan önce şahsına zararı dokunmaksızın güvenli bir yerde serbest bırakılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2019 tarih, 2019/481 Esas, 2019/652 Karar sayılı ilamına göre kolluk makamlarına yapılan ihbar ile soruşturma evresinin başladığı, somut olayda mağdurenin babasının 13.03.2013 tarihinde saat 11:45’te kızının kaçırıldığını polise ihbar etmesinden sonra sanığın İzmit’ten yola çıkarak mağdureyi Kayseri’ye getirerek ablasının evine bıraktığı olayda, etkin pişmanlık şartları oluşmadığından Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın yurtdışına gideceğini ve mağdureyle son kez görüşmek istediğini bahane ederek, aracıyla mağdureyi alıp aracı boş arazilere doğru sürmesi üzerine mağdurenin tedirgin olup inmek istediği ;ancak aracın kapı kilit kısımlarının koli bandıyla bantlanmış olduğu, sanığın çıkmasına izin vermediği ve mağdureyle evlenmek istediğini söylediği, sonrasında havanın kararması üzerine, sanığın çalıştığı şirkete ait tırın yanına gelerek mağdureyi zorla tıra bindirip Kayseri’den İzmit’e yola çıktıkları, İzmit’e vardıklarında mağdurenin evlenmeyi kabul ettiğini belirterek sanığı oyaladığı ve ikna etmek suretiyle Kayseri’ye döndükleri olay karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesinde tanımlanan cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 109/1. maddesi gereğince hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.