11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Tüketici Mahkemesince verilen 15.10.2019 tarih ve 2018/72 E. - 2019/793 K. sayılı kararın davalı vekili ve feri müdahil TMSF vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.05.2022 tarih ve 2020/738 E. - 2022/795 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz başvurusunun reddine dair 21.06.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; off shore hesaba yatırılan 16.000,00 TL alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği, bu kararın davalı vekili ve feri müdahil TMSF vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine kesin olarak karar verildiği, kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21/06/2022 tarihli temyiz başvurusunun değerlendirilmesine ilişkin ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.