11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31.01.2017 tarih ve 2016/103 E- 2017/24 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.03.2021 tarih ve 2018/1525 E- 2021/589 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 31/12/1997 tarihinden itibaren eşarp, tekstil - şal imalatı ve satışı yaptığını, müvekkiline ait birçok marka ile endüstriyel tasarım tescil belgesinin bulunduğunu, müvekkilinin 2008/05718, 2011/7649 ve 2013/088008 tescil numaralı tasarımlarının bulunduğunu, davalının müvekkili ile aynı caddede işyerinin bulunduğunu ve müvekkiline ait tasarımın birebir aynısını 2014/00572 tescil numarasıyla kendi adına tescil ettirdiğini, davalının bu tescilinin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davalıya ait endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının tasarımı ile müvekkilinin tasarımının omuz şalı olmaları dışında benzerliklerinin bulunmadığını, müvekkili tasarımının kürk süsleme, kürk çizgi şekilleri, kullanılan dokuma sistemi ve iplik ile düğmeleme sistemi açısından davacı tasarımından farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; taraflara ait her iki tasarımın da şal katlandığında alt tarafı oval benzeri bir çıkıntıyla dikdörtgen biçiminde tasarlandığını, davacı tarafın şalı belli bir kısmından sonra katlanarak ön taraftan iliklenebilen biçimde olduğunu, şal katlandığında ön yüzde simli chanel iplik kullanılarak ince şeritler halinde omuzun en başından başlayacak şekilde dört tane eşit büyüklükte üçgene benzeyen simetrik bir şekil ortaya çıktığını, öne gelen üçgenlerin yan yana gelen kısmında daha geniş dokunmuş simli chanel iplik kullanıldığını, bu uygulama ile davacı tarafın tasarımı zorunlu bir kalıp özelliği olmayıp, tasarımda aranması gereken özellikler arasında yer alan "ayırt edicilik'' niteliğini karşıladığını, davalı tasarımında da davacı tasarımındaki mat renkli chanel iplik kullanımı, omuzda başlayan şerit, iki eşit üçgene benzer oluşturulan desenin benzer olduğu, genel itibariyle her iki tasarıma bakıldığında her iki tasarımda kullanılan fantazi iplikler, tasarımı meydana getiren üçgene benzeyen şekiller, katlandığında altta kullanılan ovallik, katlandığında ön kısmına gelen kısmında daha geniş iplik kullanılması sebebiyle benzer olduğu, davacının 2008 05718 no'lu çoklu tasarımının 2 no'lu tasarımı ile davalının 2 no'lu çoklu tasarımı karşılaştırıldığında taraf tasarımların orta düzeyde tüketiciyi yanıltacak derecede benzer olduğu, davacının dikdörtgen şeklindeki tasarımının uzun kenarı boyunca 3 cm genişliğinde fantezi iplik kullanıldığını, belli bir kısımdan sonra katlanarak ön taraftan iliklenebildiğini, davalı tasarımının da dikdörtgene benzer biçimde olup uzun kenarın bir kısmında 3 cm genişliğinde fantezi iplik kullanıldığını, ilik kullanılmadığını, tasarımların benzer olduğunu, davalı tarafın tasarımının "yenilik" ve "ayırt edicilik" özelliği yönünden yapılan incelemede tasarımın bilinen bir geometrik şekil olan dikdörtgen bir şekildeki kumaş parçası kenarına, yine genel bir uygulama olan bir bordürün ya da püskül aplikasyonunun genel bir uygulama olması nedeniyle "yenilik" ve "ayırt edicilik" vasıflarına haiz olmadığı, aynı şekilde davacı tasarımına benzer olduğu, davalı tarafın sonraki tarihli tescilli ürünleri, davacı tarafın daha önce tescilli yapılan tasarımlarına göre "yenilik" vasfı içermediğinden ayrıca ayırt ediciliği yönünde inceleme yapılmasına gerek görülmediği yönünde görüş bildirildiği, bilirkişi raporunda tasarım hukukçusu, tekstil tasarım uzmanlarının bulunduğu ehil üç kişilik bilirkişiler tarafından ayrıntılı olarak yapılan inceleme sonucu müşterek rapor düzenlendiği ve davalıya ait 2014 tarihli tasarımın davacının daha önce tescili yapılmış çoklu tasarımları karşısında yenilik vasfının bulunmadığı ve KHK nın 6. maddesi uyarınca yenilik özelliği bulunmadığından, davalı vekilinin tasarımın barış sembolünden esinlenerek tasarlandığı itirazına yönelik yeni heyetten rapor alınmasına ilişkin talebinin yerinde görülmediği, davacı vekili her ne kadar kötü niyetli tescil iddiasında bulunmuşsa da kötü niyetin ispatlanamadığı, davalı tasarımının başvuru tarihi itibarıyla 554 sayılı KHK m. 43 çerçevesinde davacının tescilli 2011 07649 tescil nolu endüstriyel çoklu tasarımın 2 no'lu tasarımı ile 1 no'lu tasarımı yönünden ve davacının 2008 05718 no'lu endüstriyel çoklu tasarımın 2 no'lu tasarımı ile davalının 2 no'lu endüstriyel tasarımı yönünden yenilik ve ayırt edicilik şartlarının oluşmadığı, taraf tasarımları arasında bulunan farkların küçük ayrıntılarda olduğu, tasarımlara ayırt edicilik niteliği de kazandırmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne davalının TPMK nezdinde tescilli 2014/00572 tescil nolu 24.01.2014 tescil tarihli omuz şalı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dava konusu davalıya ait tasarımın omuz şalı tasarımı olduğu, davacıya ait tasarımların ise şal ve panço tasarımları olduğu, yargılama sırasında alınan ayrıntılı incelemeyi içerir ve istinaf denetimine elverişli bulunan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere davalıya ait çoklu tasarımın 1 no'lu tasarımı ile davacıya ait 2011/07649 tescil numaralı çoklu tasarımın 2 no'lu tasarımı arasında, yine davalıya ait çoklu tasarımın 2 no'lu tasarımı ile davacıya ait 2008/05718 tescil numaralı çoklu tasarımın 2 no'lu tasarımı arasında orta düzeyde tüketiciyi yanıltacak şekilde benzerlik bulunduğu, davalının dava konusu tasarımının davacının tasarımlarına göre daha sonraki tarihli olup yenilik vasfı içermediği, mahkemece verilen hükümsüzlük kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.