2. Ceza Dairesi

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2017/271 esas, 2018/577 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/06/2022 gün ve 3079/2022 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/07/2022 gün ve 2022/100151 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel kabul edilen Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli ve 2011/1069 esas, 2012/1390 sayılı kararının kaldırılarak sanığın beraatine dair Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2015 tarihli ve 2011/41 esas, 2012/39 sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından yapılan 28/07/2020 havale tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinden önce mevcut olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli kararı ile sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesinin 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli ve 2011/1069 esas, 2012/1390 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının mevcut olduğu ancak anılan karara konu suçun kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçu nedeniyle verildiği ve eylemin suç olmaktan çıkarılmış olması nedeniyle Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2015 tarihli ve 2011/41 esas, 2012/39 sayılı ek kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş olduğu, sanığın 03/07/2018 tarihli oturumunda alınan beyanında da hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etiği, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim de uygulanan ve işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kaynaklı bir zarara da sebebiyet vermeyen ve dolayısıyla objektif unsurlar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumu bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca hakkında takdiri indirim uygulanan sanık ...’a ait adli sicil kaydı incelendiğinde; Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2010 tarihli, 2010/206 Esas – 2010/1288 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 16/07/2010 tarihi itibariyle kesinleştiği, bundan başka sanığın adli sicil kaydında gözüken bir diğer ilamın da Bursa(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli, 2011/1069 Esas – 2012/1390 Karar sayılı kararı olduğu ve bu kararda da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak anılan karara konu suçun kanuna aykırı eğitim kurumu açma suçu olduğu, bu yargılamaya konu eylemin suç olmaktan çıkarılmış olması nedeniyle Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2015 tarihli, 2011/41 Esas - 2012/39 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş olduğu, beraat kararı verilmemiş olsaydı dahi sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel mahkumiyetinin bulunduğunun kabul edilemeyeceği, zira hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığı ve 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesine 28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleşme tarihleri itibariyle engel oluşturmayacağı, ayrıca sanığın 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasını da talep ettiği anlaşılmakla; atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı da dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “Sanık hakkında daha önceden verilen hagb kararı bulunmakla yeniden 5271 sayılı CMK nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BURSA) 12. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 03/07/2018 tarihli ve 2017/271 Esas - 2018/577 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 14/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.