2. Ceza Dairesi

Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin, 04.03.2016 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği, ret kararının sanığa 08/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz edilmediği anlaşıldığından, temyiz kapsamının, katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I-Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Katılan sanık ... ve katılan ... ile katılan sanık ...’ın beyanlarına göre katılan sanık ...’in, katılan ...’e ait evin bahçesine saat 02.40 sıralarında girdiği ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre de suç tarihinde gece vaktinin saat 05.14’te sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece vakti gerçekleştirildiği sabit olduğu halde , katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan,

TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın müştekiye yönelik eylemlerinin gündüz vakti ve kasten işlendiği kabul edildiğinde, eylemlerine uyan TCK'nın 116/4. ve 123. maddelerinde düzenlenen suçların uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 6 ay olduğu halde, mahkemece temel cezanın 5 ay olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.